و زمین در تلاءلوء چشمانت

 دیگر گونه می شود

می رقصی بر پهنای باد

 وکرشمه ات بهانه ی قاصدک

مدهوش

پیچک هایی

که هرگز تا ارتفاع تو بالا نیامده اند

آسمان را تکان می دهی

بر پلک هایمان خورشید می ریزی

رنگین کمان ابروانت مرز عشق

آهوانه در مرغزار بی نهایت تکثیر می شوم

گیسوان تو میهن من است