|
به لطف شعرنگاهت پر از شعور زلالم
چومرغ بی پرو بالم که داده ای پر وبالم
در این کویر ترک خورده من سراب وسکوتم
ببار ابر عطوفت ببین که رو به زوالم
میان خوابم وبیداری از حضور قشنگت
پر ازجنون کویرم پراز غرور شمالم
فریب نام ترا خورد آدم از ازل اما
منم که ناشده آدم فریب.... وای به حالم
| 
| 
