هفت برادر را شماره مي كنم

در مهتابي

به طراوت شبان باتو

 بيشتر از آنچه بداني تا هفت شمرده ام

پَلْمْ،درهزارويكشب پيرزن

تا گوشواره هاي دختركان پايين مي آيد

طعم ماه در زير دندان هاي شيري كودك ذق ذق مي كند

 ..................

پانوشت:

پَلْمْ   درگویش قدیم مردم خراسان به خوشه ی پروین گفته می شد